Çocukluğumdan beri kelimelere âşık biri olarak, neden böyle bir hikâye yazmayı düşündüm? Yıllardır ruhumun derinliklerinde biriktirdiğim kelimeler cümlelere, cümleler paragraflara ve en sonunda da bir romana nasıl dönüştü? İnanın bana, hayat heybenizde farkında olmadan biriktirdiğiniz her şey, gün geliyor işte böyle ansızın ortalığa saçılıyor. Kelimelerle oynamayı seven, cümle içerisinde sürekli yerlerini değiştirip, farklı anlamlar çıkaran ben, bir gün edebiyat dünyası içerisinde yer alacağımı hayal eder dururdum. Elinizde güzel bir hikâye varsa ve onun kaybolmasını istemiyorsanız eğer önce yüreğinize, sonra da kaleminize güvenin. Ben öyle yaptım. Yanlış anlaşılmaktan ya da hikâyeyi kötü bir kurguyla gözler önüne sermekten kokmadım desem yalan olur. Ama bildiğim bir tek şey vardı, o da masalsı bir sevdanın unutulmasına gönlümün razı olmadığıydı. Günümüzde bu kadar hızlı gelişen ve yine o hızla biten çıkar ilişkileri varken, yıllarca birbirine ve sevdalarına emek vermiş, tüm acılara göğüs germiş bu iki güzel insanın unutulup gitmesini istemedim. Hayat her şeye rağmen direnmektir! Onlarda son nefeslerine kadar, vuslatları ölüm ile gelen bir müjde bile olsa direnmişler…