Bana karşı olan tek şey zaman. Zaman neydi ki? Babamın ölümü, ablamın kocaya kaçması, kardeşimin intiharından başka. Günlerce halının üzerindeki motifleri sayarak kenar çizgilerinde dolanıp durdum. Sonraları babamla kucaklaşan çıplak bir kadın hayali -annem- rüyalarımı çalmaya başladı, uykusuz gecelerimin sayısını artırdı... Öyle sırlar vardır ki sırdaşı ancak Allah'tır ama insanın alnına korkunç anlamlar çizer. Onun da kimseyle paylaşamadığı böyle bir düşüncesi vardı, hissediyordum. Tavrında içini dökmeye uygun bir teslimiyet görür gibi oldum. Ruhun kendisine verdiği sırları açık etme zamanı gelmiş gibi sevgiyle bana baktı, 'Gel,' dedi. Sanki bu çağrıyı bekliyormuşum gibi yanı başına oturuverdim. 557;Kimi düşündürücü, kimi ibret alıcı, birçoğu gerçek hayattan, yaşanmış olaylardan alınmış, elbette yazarın hayal gücüyle süslenip, kimi zaman abartmış, duygu yüklü hikâyeler... Kimse kendi köyünde Peygamber değildir, derler. Genelde çok yakınlarınız, dostlarınız yazılarınızı pek okumazlar, okusalar beğenmezler ve nadiren takdir ederler. Dostlarım, okurlarım ve düşüncelerine çok değer verdiğim, güvendiğim ağabeyim Ziya Nur Bu hikâyeleri muhakkak yayınla! dediler. Onlar bile beğendiklerine göre... Ve işte minik hikâyelerimden bir güldesteyle karşınızdayım. Takdir sizlerin. [Ötüken Neşriyat]

アスマン・ギュゼルジェの筆致は、時の流れという冷酷な審判者が残した「傷痕」を、魂の深淵からすくい上げます。家族の死や離散といった過酷な現実は、単なる悲劇ではなく、逃れられぬ運命の断片として描かれます。私小説的なリアリティと豊かな想像力が交錯する瞬間、読者は言葉の端々に潜む「語られざる秘密」と真実に対峙することになるでしょう。 本作の真髄は、誰にも言えない痛みを神と共有するかのような、崇高なまでの孤独感にあります。停滞した時間の中で生と死、そして愛の本質を問い直す眼差しは、鋭くも慈愛に満ちています。日常の裂け目から漏れ出す感情の奔流を、これほどまでに美しく、かつ残酷に形にした本作は、読み手の魂に消えない楔を打ち込むような文学的魅力を放っています。