Ky libër ka lindur nga dëshira për të ndarë përvojën, studimet dhe reflektimet e profesionistëve të ndryshëm të cilët çdo ditë, nëpërmjet punës terapeutike, vijnë në kontakt me fëmijët që janë viktima të abuzimit dhe me probleme emocionale, relacionale dhe institucionale që janë të lidhura me këtë ndërhyrje.Duke prekur aspekte të ndryshme teksti është shkruar në një gjuhë jo-teknike dhe ka për qëllim një audiencë të gjerë kolegë, avokatë, mësues, edukatorë, prindër dhe të gjithë ata që, në kapacitete të ndryshme, janë të interesuar të njohin dimensionet socio-emocionale të abuzimit. Teksti i ofron profesionistëve një pasqyrë të gjerë për të kuptuar aspekte të ndryshme që fëmijët e abuzuar kalojnë.Është e rëndësishme të dimë dimensionet e problemit dhe mënyrat e nevojshme për të shpërbërë idetë e paracaktuara dhe të thjeshtuara. Për shembull, shumë njerëz e identifikojnë pedofilin si një njeri mjaft të çuditshëm, i cili jeton dhe lëviz vetëm. Ne duhet të kuptojmë se ekziston një treg i lulëzuar, ka organizata kriminale që vendosin fëmijët në situata komplekse, ndonjëherë shumë tragjike, të cilat gjithashtu mund të përfshijnë shumë fëmijë dhe shumë abuzues (Malchiodi, 1990).Duhet të pranojmë dhe të mbajmë parasysh idenë se delikuenca e zakonshme është e ndërthurur me pedofilinë. Në fakt, ky treg kriminal i cili ka pushtuar rrjetin, qeveriset jo vetëm nga pedofilët, por nga ana e makro-organizatave, brenda të cilave secili ka detyrën e tij: kushdo që rekruton dhe sulmon fëmijën, i cili realizon dhe paketon videon, i cili dërgon mallin kujdeset për kontabilitetin, të gjithë njerëzit që nuk mund të jenë pedofilë, por që janë të interesuar cili do të jetë produkti, për t'u pasuruar.Të punosh me fëmijët e abuzuar do të thotë të kesh kontakt me frikën, çorientimin, konfuzionin (gjendje e pështjelluar), ndjenjën e tradhëtisë dhe të trafikimit. Në këtë mënyrë, fëmijët mund të ndihmohen për të legjitimuar emocionet e tij, duke u dhënë atyre të drejtën për shkarkim emocional. Shumë prej tyre kanë rezistenca për të trajtuar këtë çështje, në mënyrë që të mos mbajnë "katastrofën emocionale" që rrjedh prej saj.Tema e abuzimit nuk mund të shihet nga jashtë, me vështrimin e vëzhguesit neutral. Mund ta "kuptojmë" vetëm nëse vendosemi në një qëndrim emocional sintetik.Për një kuptim të vërtetë të fëmijës së abuzuar, profesionisti duhet të jetë i vetëdijshëm për kompleksitetin e komponentëve relacionale, emocionale dhe shoqërore, duke filluar nga njohja e sinjaleve dhe mënyra se si fëmija shpreh shqetësimin e tij dhe duhet të mbështetet nga një përgatitje e thelluar teorike-emocionale.Klinicisti ndërton një marrëdhënie të shëndoshë që, nëpërmjet pranimit, dëgjimit dhe afërsisë emocionale, i lejon pacientit të japë zë për vuajtjet e tij. Rruga e dëgjimit dhe kujdesit nuk mund të përfundojë, por as nuk ka filluar, nëse fëmija nuk ndihet i sigurt, i mbështetur dhe i mbrojtur.