Romanın yazarı Barbara Frischmuth, şimdi Viyana'da yaşıyor. 5.7.1941'de Altaussee'de doğdu. Graz'da Türkçe ve Macarca okudu. Burslu öğrenci olarak geldiği Erzurum'da Türk dili ve kültürüyle ilgili araştırmalarını sürdürdü. Avusturya'ya dönüşünde çevirmenlik ve yazarlığa başladı. Gerçekçilik anlayışı kapsamlı bir romancıdır. Kısa öykülerini, "Geçişler" başlığı adında (Ada Yayınları. 1987) Türkçeleştirdim. Avusturya'daki Türk işçilerinin hayatına değinen romanı "Kai und die Liebe zu den Modellen"i. Kültür Bakanlığı Yayınları arasında "Pembe ve Avrupalılar" adıyla dilimize çevirdim. Geçtiğimiz yıllarda Ankara'ya gelip Dil Tarih Coğrafya Fakültesi ve Hacettepe Üniversitesinde konuşmalar yapan Frischmuth'la söyleşimizi, keza hakkındaki incelemelerimi "Edebiyat Yazıları" Gündoğan Yayınları, 1990) kitabımda yayınladım. B. Frischmuth'un Türkiye konulu romanı "Güneşte Gölgelin Yok Oluşu", onun, yazarlık kariyerinde özel bir yer tutar. Çünkü daha sonraki eserlerinde geliştirdiği birçok konu çekirdeğini taşımaktadır. Ayrıca yazarın mesafeli tavrı, onun temel anlatım tutumu olarak kendini gösterir. Türk kültürünün geçmişiyle ilgilenirken çağdaş Türkiye’nin politik karmaşasını uzak açıdan gözlemleyen romandaki anlatıcı, yazarın özdeştiği figür niteliğindedir. Türk kültürünün geçmişiyle ilgilenirken, Çağdaş Türkiye'nin politik karmaşasını uzak açıdan gözlemleyen romandaki anlatıcı, yazarın (Barbara Frischmuth) özdeştiği figür niteliğindedir. Çağdaş Avusturya edebiyatının bayan temsilcilerinden Barbara Frischmuth'un bu eserinde, türkoloğ olarak araştırdığı bektaşi kültürü kendisine engin edebiyat manzaraları sunmaktadır. Papağan şöyle cevap verdi: "Ey Mahi-şeker, sana anlatmak istediğim hikâye, çok zaman ister, oysa, şimdi senin, sevdiğine gitme vaktindir. Gerçi insanın çok yararlanabileceği bir hikâyedir bu, ama biraz fazla uzun; korkarım seni alıkoyacağım. Yolundan etmek istemem seni, onun için git şimdi; sonra zaten vaktimiz çok olacak, o zaman anlatırım." Mahi-şeker dedi ki: "Yalvarırım, şimdi anlat, dinlemek ve ders almak istiyorum nasıl bir hikâyeymiş bu?". İşte bunun üzerine papağan başladı. Tutinâme