داستان‌هایی ساده با آدم‌هایی معمولی و اتفاق‌هایی روزمره اما نویسنده در هر داستان می‌کوشد از دریچه‌ای متفاوت به انسان ایرانی بنگرد و به روایت دشواری‌ها و پیچیدگی‌های زیست «معمولی» او بپردازد؛ میل‌ها و وسوسه‌هایش، غم‌ها و دل‌خوشی‌هایش، پیوندها و وابستگی‌هایش و سرانجام سرگردانی و تنهایی‌اش. قصه‌های این مجموعه از هم مستقل‌اند اما گویی موقعیت‌ها، نقش‌ها و نسبت‌های آدمیان هر بار به شیوه‌‌ای تازه در همه‌ی داستان‌ها بازسازی می‌شوند که این ویژگی، داستان‌ها را به یکدیگر پیوند می‌دهد و در ذهن خواننده ماندگار می‌کند. اینجا مرگ نیز همواره زنده است: مردی درگذشته و همسرش روزها و سال‌های پس از او را می‌گذراند و دیگران در نقش‌ها و نسبت‌هایی گوناگون زن را دوره کرده‌اند؛ این وضعیت که در هر داستان از فاصله‌ای و در زمانی متفاوت پدیدار می‌شود، بستری برای بازنمایی و بررسی ساختار مردسالارانه‌ی اجتماعی، و همین‌طور بخشی از تاریخ، سنت و فرهنگ ایران معاصر فراهم آورده است. این سومین مجموعه داستان امیررضا بیگدلی است که در نوگام منتشر می‌شود. او از داستان‌نویسان تیزبین معاصر ایران است و مسائل اجتماعی روز، همیشه در لایه‌های عمیق‌ قصه‌های او جریان دارند. داستان‌ها با اتفاق‌هایی روزمره به‌خوبی پیش می‌روند و شخصیت‌ها در فرصت هر قصه به طور مناسبی طول و عرض پیدا می‌کنند. شخصیت‌ها به خوبی برای مخاطب قابل درک‌اند و خواننده‌ی ایرانی بدون شک آدم‌های یکشنبه‌های چند سال پیش و انگیزه‌هایشان را خواهد شناخت و لختی با آنها همراه خواهد شد. نویسنده در خلق جهانی چنین آشنا و ملموس بسیار تواناست. این کتاب را نشر نوگام در لندن منتشر کرده است.