Ο «Χρήστος Μηλιόνης» είναι το ιστορικό διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, ακριβέστερα η παπαδιαμαντική οπτική των χρόνων της Τουρκοκρατίας και των ηρωικών κατορθωμάτων των εξεγερμένων Ελλήνων. Το έργο αντλεί την υπόθεσή του από το δημοτικό τραγούδι που εξυμνεί τον ηρωικό θάνατο του Χρήστου Μηλιόνη, του ιδρυτή της κλεφτουριάς στο βουνά της Ακαρνανίας. Η αγνή ελληνική ψυχή είναι εκείνη που παίρνει στα χέρια της την τύχη του σκλαβωμένου Έθνους, προδομένη από την ηγεσία της. Στον «Γάμο του Καραχμέτη» βρισκόμαστε στη Σκιάθο, τα δύσκολα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Μία από τις κεφαλές του τόπου είναι και ο Κουμπής. Δεκαπέντε χρόνια δίχως παιδιά με την πρώτη του σύζυγο Σεραϊνώ, εξαπατά τη γειτονοπούλα του Λελούδα και επάνω στη ναυαρχίδα του Τούρκου ναυάρχου φίλου του τελεί τους γάμους του με την κοπέλα. Το αμάρτημά του αυτό οδηγεί στην αντίδραση των συντοπιτών του που πλέον τον αποκαλούν Καραχμέτη και τον αντιμετωπίζουν ως αλλόθρησκο.