Yeşim yeni bir heyecanın peşindeydi, doktora tezini hazırlama dönemi gelmiş ve o konusunu bir şehir efsanesi üzerine konumlandırmıştı. Adı, belli çevrelerde “Dokumacı Susam usta’ adıyla bilinen bir bilge-şifacı- dokumacı kadın Susam. Ona neden Susam dediklerini de merak ediyordu. Gerçek adı mıydı yoksa bir vesile ile efsanesine eklenmiş bir lakap mıydı? Onu nerde bulacağını biliyordu, kışı bahara bağlayan bir mevsimde rüzgarın, kaçak güneş ışıklarına eşlik ettiği bir günde yola çıkmıştı Yeşim. Hep duyduğu ama hiç yolunu düşüremediği efsanevi bir kasabaya gidecekti. Balatlı dedikleri, dinlerin, geleneklerin, her şeyin birbirine karıştığı Perili dedikleri bölgenin en istisnai kasabası Balatlı. Kiliselerinin çanları vardı, camilerinin minareleri, belki de ibadete çağıran davetler birbirine karışırdı bu yerde. Arabasını bir viranenin kenarında başlayan hafif bir yokuştan sürerken yol boyunca sıralanan evler dikkatini çekmişti, restore edilmiş harika görünüşlü ahşap evlerin yanı sıra yıkılmaya yüz tutmuş ve restorasyon için sırasını bekleyen virane evler ilginç bir tezat oluşturuyordu.